اسی‌ تیغ‌زن‌

اسی‌ تیغ‌زن‌ تا حالا هیچکس و با تیغ‌ نزده‌ ! کوچه‌های‌ شهر و مثل‌ کف دستش‌ بلده‌ ! امّا سالی‌ به‌ دوازده‌ ماه‌ تو زندونه‌، چاره‌یی‌ نداره‌ ! خب‌ ! اون‌جا به‌ دنیا اومده‌ ! اِسی‌ تیغ‌زن‌ همیشه‌ دنبال‌ سایه‌ش‌ دویده‌ ! همیشه‌ از این‌ورِ میله‌ها دنیا ر و دیده‌ ! انگاری‌ بخت‌ بد و خالکوبی‌ کردن‌ رو تنش‌ ! رفته‌ بیرون‌ ، ولی‌ باز کارش‌ به‌ زندون‌ کشیده‌ ! اِسی‌ تیغ‌زن‌ همیشه‌ می‌خنده‌ امّا خنده‌هاش‌ ، فرقی‌ با گریه‌ نداره‌ ! بس‌ که‌ غمگینه‌ نگاش‌ ! همیشه‌ صدتا کبوتر تو چشاش‌ زندونی‌ان‌، بغض حرفای‌ نگفته‌ خونه‌ کردن‌ تو صداش‌ ! اسی‌ تیغ‌زن‌ دخترِ دربه‌درِ بند غمه‌ ! انفرادی‌ رفتنش‌ مثل‌ِ نفس‌ دم‌ به‌ دمه‌ ! اسی‌ تن‌ نمی‌ده‌ به‌ حصار سرد میله‌ها ! می‌دونه‌ بیرون‌ زندون‌ام‌ براش‌ جهنّمه‌ ! اسی‌ تیغ‌زن‌ حرفاشو با لب بسته‌ می‌زنه‌ ! اسی‌ تیغ‌زن‌ قرق‌ِ زندون شهر می‌شکنه‌ ! دخترِ یاغی‌ قصّه‌ واسه‌ من‌ غریبه‌ نیست‌ ! اونم‌ از دیوارا خسته‌س‌ ، اسی‌ام‌ مثل‌ منه‌ ! اسی‌ تیغ‌زن‌ همیشه‌ می‌خنده‌ امّا خنده‌هاش‌، فرقی‌ با گریه‌ نداره‌ ! بس‌ که‌ غمگینه‌ نگاش‌ ! همیشه‌ صدتا کبوتر تو چشاش‌ زندونی‌اَن‌، بغض‌ حرفای‌ نگفته‌ خونه‌ کردن‌ تو صداش‌ !

پی نوشت: بازم دلم خیلی گرفتتتتتتتتتتت...